Grupa: Użytkownik
Lokalizacja: Wrocław
Posty: 236 #474693
Od: 2009-10-17
| Interkulturowość 27-02-2010
dr. Jakub Drzewiecki
jakubdrzewiecki@wp.pl
Warunki zaliczenia przedmiotu:
1. Ocena co najmniej dst z zaliczenia końcowego (forma pisemna, test z pyt zamkniętymi)
2. Wpływ na ocenę końcową może mieć również Państwa aktywność na wykładzie
Obecność na wykładzie jest nieobowiązkowa
Żadnych list obecności
Na egzaminie obowiązuje materiał zaprezentowany przez prowadzącego w trakcie wykładu oraz dodatkowe materiały pozostawione ,, na ksero ‘’ formie ,,papierowej’’
Gerd Hofstedege, Robert Gesteland
Kultura – S. Czarnowski określa kulturę jako całokształt zobiektywizowanych elementów dorobku społecznego, wspólnych szeregowi grup i z reacji swej obiektywności ustalonych i zdolnych rozszerzać się przestrzennie.
Amerykańscy badacze kultury, Kroeber i Kluckohn, poddali analizie ponad sto różnych definicji kultury . Analiza ta posłużyła badaczom zarządzania międzykulturowego na utworzenie listy najważniejszych z punktu widzenia tego przedmiotu charakterystyki kultury.
Cechy kultury
1. Kultura odzwierciedla wyuczone zachowania, których wzorce przekazywane są jednym członkom społeczności prze innych. W tym procesie uczenia się są stosowane pozytywne i negatywne wzmocnienia (nagrody za kary zgodne ze wzorcami i kary za zachowanie niezgodne) Te wzmocnienia również są elementem kultury.
2. W skład kultury wchodzą wszelkie wytwory społeczne, charakterystyczne dla danej zbiorowości, poczynając od przedmiotów materialnych, poprzez sztukę i wiedzę w najróżniejszych ich przejawach, instytucje społeczne, aż po formalnie skodyfikowane i nieskodyfikowane normy postępowania, wartości, język, religia, mity, symbole, rytuały ,postawy i orientacje. Te niezwykłe zróżnicowane elementy rzeczywistości charakteryzują się jednak spójnością w obrębie poszczególnych systemów kulturowych.
28-02-2010
Definicja kultury wg Hofstedego
Zdaniem Hofstedego, ważne jest, aby nie mylić kultury ani z naturą ludzką, ani z osobowością jednostki. I tak, Hofstede wyróżnia trzy tzw. Poziomy zaprogramowania umysłowego
• Naturę ludzką (uniwersalna, dziedziczona)
• Kulturę (specyficzną dla grupy lub kategorii, nabytą)
• Osobowość (dziedziczona i nabyta, specyficzna dla jednostki).
Morfologia – człowieka
Morfologia – kultury
Wymiar kultury wg Hofstedego:
• Wymiar jest pewnym aspektem kultury, dającym się zmierzyć i pozwalającym określić pozycję danej kultury względem innych kultur. Są to jednocześnie zagadnienia uniwersalne na całym świecie i obecne w każdym społeczeństwie.
• Wymiary kultury to jednocześnie grupy norm i wartości mających szczególnie silny wpływ na zarządzanie.
• Według Hofstedego, wymiarami kultury są:
- dystans władzy,
- kolektywizm i indywidualizm,
- kobiecość i męskość
- unikanie niepewności
• Dystans władzy wiąże się ze stopniem społecznej akceptacji zróżnicowanej możliwości wpływania na innych.
• Społeczeństwo o małym dystansie władzy postrzegają ludzi jako równych z natury i sprzeciwiają się wszelkim dysproporcją w dostępie do władzy. Jednostronna zależność podwładnych od przełożonych jest zastąpiona tutaj współzależnością.
• Kolektywizm i indywidualizm. Społeczeństwo indywidualistyczne to takie, w którym jednostka postrzegana jest jako podstawowym elementem zbiorowości. Każdy człowiek żyje przede wszystkim dla siebie i powinien sam sobie radzić, dbać o dobro rodziny lub o dobro członków najbliższej rodziny.
• Głównym składnikiem społeczeństwa kolektywistycznego jest natomiast grupa: rodzina, klan, członkowie wspólnoty. Występuje tutaj silna identyfikacja ze społeczeństwem jako całością i mniejsza orientacja na samego siebie. Więzy społeczne są silne. a jednostki z obcych grup – dyskryminowane. Ludzie od momentu narodzin należą do silnych , spójnych grup. Grupy te przez całe życie zapewniają im opiekę i ochronę, za co ich członkowie odwzajemniają się niekwestionowaną lojalnością.
Męskość kultury oznacza, że jej uczestnicy dostrzegają u siebie przed wszystkim takie cechy, jak: aktywność, agresywność, nastawienie na rywalizację, konkurencję i zdobywanie.
W społeczeństwie kobiecym dominuje stereotyp człowieka łagodnego, opiekuńczego, współczującego. Istotą relacji międzyludzkich jest orientacja na współpracę i wzajemna pomoc.
• Stopień unikania niepewności jest wskaźnikiem wrażliwości społeczeństwa na zmiany, sytuacje nowe i trudne do przewidzenia. Wrażliwość ta przejawia się między innymi w dążeniach do zapewniania stabilności zatrudnienia, nacisku na formalizację życia społecznego, wierze w pewniki oraz zapotrzebowaniu na absolutne prawdy i niekwestionowane autorytety. Innymi słowy, jest to stopień zagrożenia odczuwany przez członków danej kultury w obliczu sytuacji nowych, nieznanych lub niepewnych.
• Kultury o wyższym poziomie niepokoju są jednocześnie bardziej ekspresyjne. W krajach tych powszechnie akceptowana jest silna gestykulacja, podnoszenie głosu w trakcie rozmowy itp.
• Kraje o niskim poziomie unikania niepewności sprawiają wrażenie ,,spokojnych’’ Można tłumaczyć większą powściągliwością tych kultur
|
