Grupa: Użytkownik
Lokalizacja: Wrocław
Posty: 236 #491733
Od: 2009-10-17
| Interkulturowość 13-03-2010
Wymiary kultury wg. R.Gestelanda
• Pro partnerskość- pro transakcyjność
Ludzie z kultury pro partnerskich wolą mieć, do czynienia z rodziną, przyjaciółmi oraz osobami lub grupami dobrze im znanymi ( z ludźmi, którym mogą ufać ). Czują się nieswojo, kiedy robią interesy z obcymi, zwłaszcza cudzoziemcami. Chcą dobrze poznać swoich partnerów, zanim przejdą do omawiania interesów.
Podejście pro transakcyjne kładzie nacisk na wykonanie zadania. Mniej istotna jest tutaj dobra ( zażyła ) znajomość partnera w interesach, zdecydowanie bardziej liczą się kryteria obiektywne ( zysk, korzyści itp. )
Kultury pro transakcyjne i pro partnerskie różnią się także między sobą pod względem sposobu porozumiewania się ludzi między sobą. Negocjatorzy pro partnerscy często preferują styl mniej bezpośredni, bardziej zawoalowany i ogólnikowy. Natomiast ludzie z kultur pro transakcyjnych cenią otwarty, szczery, niedwuznaczny sposób wypowiadania się.
• Ceremonialność – nieceremonialność
Organizacja społeczeństw o kulturze ceremonialnej opiera się na wyraźnych hierarchiach, odzwierciedlających duże różnice w statusie społecznym i zakresie władzy między ludźmi. W przeciwieństwie do tego, kultury nieceremonialne cenią organizację bardziej egalitarna, z mniejszymi różnicami w statusie społecznym u zakresie władzy.
I tak na przykład, biznesmeni z ceremonialnych hierarchicznych kultur mogą czuć się dotknięci poufałością kontrahentów z nieceremonialnych, relatywnie egalitarnych społeczeństw. Z drugiej zaś strony, ci z kultury ceremonialnych mogą uważać swoich nieceremonialnych partnerów za formalistycznych trzymających się na dystans, nadętych lub wyniosłych
• Monochroniczność – polichroniczność
W kulturach monochronicznych punktualność jest czynnikiem rozstrzygającym, harmonogramy traktuje się jako ustalone raz na zawsze, porządek dzienny jako nie podlegający zmianom, a spotkania w interesach rzadko są przerywane. Mówi się, że ludzie z tych kultur „oddają cześć zegarowi”, uwielbiają kalendarze i terminarze.
W kontraście do kultury monochronicznych pozostają kultury polichroniczne. Ludzie z tych kultur kładą mniejszy nacisk na punktualność.
• Ekspresyjność – powściągliwość
Ludzie z kultur ekspresyjnych aktywnie używają komunikacji para- i niewerbalnej. Ujawniają w trakcie rozmowy swoje uczucia, co przez osoby z kultur powściągliwie może być odbieranie jako „gra na uczuciach” drugiej strony. Częściej przerywają swojemu rozmówcy („konwersacyjna nakładka”), mówią jednocześnie. Ludzie ekspresyjni nie unikają bezpośredniego kontaktu w rozmowach z partnerem biznesowym, cenią kontakt wzrokowy ( w skrajnym przypadku stały ), używają mimiki i gestykulacji ( przeciwieństwo przysłowiowej „pokerowej twarzy”
Kultura organizacyjna to zestaw wartości, przekonań, zachowań, obyczajów i postaw, który pomaga członkom organizacji zrozumieć, za czym organizacja się opowiada, jak działa i co uważa za ważne.
Wg. Hofstedego kultura organizacyjna ( organizacji ) to zbiorowe zaprogramowanie umysłu, które odróżnia członków jednej organizacji od drugiej. Kultura organizacyjna jest:
• Holistyczna ( obejmuje całość zjawiska, jest czymś więcej, niż tylko prostą sumą jej składowych )
• Zdeterminowana historycznie ( odzwierciedla historię organizacji )
• Powiązana z przedmiotami badań antropologicznych (rytuał, symbole)
• Tworem społecznym ( powstaje i jest utrzymywana poprzez grupę ludzi, którzy tworzą organizację)
• Koncepcja miękka
• Trudna do zmiany – jednak większość menedżerów i konsumentów traktuje kulturę jako atrybut organizacji, co wiąże się z założeniem możliwości jej zmiany.
 |
