| zaliczenie |
| a na 2 mam to : K. Zimniewicz dzieli techniki zarządzania na cztery grupy: - systematyzujące i upraszczające pracę kierowniczą (np. zarządzanie przez: wyjątki, cele, wyniki), - motywacyjne (np. zarządzanie przez: motywację, partycypację, komunikację), - ukierunkowane na kreatywność (zarządzanie kreatywnością, fakt twórczego myślenia, techniki dyskusji), - kompleksowe (analiza systemowa, model harzburski, St. Gallen), Podstawowym kryterium klasyfikacyjnym jest w tym wypadku użyteczność technik w danej grupie problemów. Procesy zarządzania można strukturalizować z różnych punktów widzenia. W dotychczas przedstawionych wyróżniono: - instrumenty zarządzania, - funkcje zarządzania, - funkcje pierwotne (rzeczowe) przedsiębiorstwa, - etapy podejmowania decyzji, - elementy procesu sterowania, - role kierownicze. Podstawowe elementy owych strukturalizacji, a także różne ujęcia zarządzania w ogóle, tworzą specyficzny język kategorii opisu zarządzania. Identyfikacja różnych procesów zarządzania i sposobów ich rozwiązywania w tych właśnie kategoriach jest podstawą do wyodrębniania metod i technik zarządzania. Do najbardziej znanych w wyszczególnionych wyżej grupach opisu należą odpowiednio: - zarządzanie strategiczne, - zarządzanie przez motywację, - zarządzanie przez marketing, - zarządzanie przez cele, - zarządzanie przez wyjątki, - zarządzanie przez innowację. Istotą zarządzania strategicznego jest dysponowanie zasobami ludzkimi i kapitałowymi w celu zapewnienia organizacji istnienia i rozwoju w długim horyzoncie czasu. Centralnym zagadnieniem zarządzania przez motywowanie są potrzeby ludzkie. Sterowanie zachowaniami pracowników polega na systematycznym i metodycznym stwarzaniu sytuacji oddziałujących na ich indywidualne potrzeby. W ten sposób, przy wykorzystaniu mechanizmu: bodziec – potrzeba, włącza się efektywniej działania pracownika w strukturę funkcjonowania przedsiębiorstwa. |